Cumartesi sabah saatlerinde telefonla aldığım haberde olduğum yere çakıdım.

Lufthansa’nın yaklaşık 20 yıldır Türkiye’de basın ve halkla ilişkileri’ni yürüten gazeteci kökenli İnci Gökçe hayata veda etmişti.

Öylece kaldım olduğum yerde..

Bu kadar çok etkilenmemin o kadar çok nedeni var ki, inanın yazıya sığmaz.

Çok başka bir insandı İnci Gökçe..

Acımasız medya dünyasında, o “insan”dı..

Hani şimdilerde çoğumuzun ardına bile bakmadan hızla uzaklaştığı, o varoluş sebebimizin tüm unsurlarını taşırdı.

Lufthansa gibi önemli bir şirketin Türkiye’de, tek başına kalesiydi.

Onlarca çalışanlarla dolu PR şirketlerinin yapamadığını biraz daha dişini sıksa, çeyrek asır tek başına yapacaktı, olmadı..

Hemen her hafta telefonla görüşürdüm. Son bir yıl sesi hep sıkıntılıydı, hissetirmemek için elinden geleni yaptığının farkındaydım.

Sorunu bize belinden olduğu bir ameliyat olarak yansıttı. “İyi olucam inşallah, kendimi biraz daha iyi hissedeyim bir yemek yiyelim” diye kapatırdık hep telefonu.

Yaklaşık iki hafta önce yaptığımız görüşmede, Lufthansa’nın yeni Türkiye Genel Müdürü’nün tanıtımıyla ilgili toplantıyı organize ediyordu.

Toplantıya bir gün kala yine konuştuğumuzda, “hazırlık beni çok yordu, herşeyi tamamladım ama bayağa yoruldum, çok üzgünüm galiba ben katılamayacağım” dedi.

Meğerse o melun hastalığın pençesinde, yatağında mücadele ederken bile işinin başındaymış İnci, haberimiz yokmuş..

Şimdi şu klavyenin başında “vay be” diyerek yazıyorum.

Son yolculuğuna birkaç adımı kaldığında bile, “iyileşeceğim inşallah” diyen güçlü kadın İnci..

19 yıl boyunca hem Almanları, hemde Türkleri memnun etmek kolay mı?

Bu zoru tek başına başarmasının, yine tek bir sırrı vardı İnci’nin.

Her daim gülen yüzü, her şartta insan olmaktan asla geri adım atmamasıydı.

Her soruna mutlak çözümle yaklaşması, olmazı olur kılması, hepimizi memnun etti.

İşiyle öylesine bütünleşmişti ki çalıştığı dev şirkette, kendisi de Türkiye’de “Lufthansa İnci” olarak bilinirdi.

Böylesi zor bir işin yıllarca nasıl başarıyla altından kalktığının mesajını son nefesine yaklaşırken vermiş İnci bize, ama biz mesajı 12 Kasım Cumartesi sabahı aldık..

Gerçekten adı gibiydi, İnci.

İsminin bu kadar yakıştığı bir başka insan daha emin olun tanımadım.

Bu ortamda, böyle anılmayı Allah herkeze nasip etsin.

Ruhun şad olsun sevgili İnci, Allah mekanını cennet eylesin..