YAZARLAR

EMEKLİLER NE YAPAR?

12.10.2020

Dikkatinizi çekti mi bilmiyorum.

Haber geçtiğimiz hafta yalnızca AirTürkHaber’de “ERTELENMEYEN TEK AIRSHOW” başlığıyla yayınlandı.

(Gözden kaçıranlara için: https://www.airturkhaber.com/haberler/2020nin-ertelenmeyen-tek-airshowu/)

Amerika’nın Teksas eyaletine bağlı küçük bir kasabada çok büyük iş yapıyor yaşlı kurtlar.

Eski havacıların hemen hepsi 1928 yılında başlatılan bir geleneği halen daha sürdürüyorlar.

Mevzu şu; Muhtemelen kendileriyle aynı yaştaki uçaklarla Ranger Havalanı’nda bir araya gelerek 2 gün süren tam bir havacılık festivali düzenliyorlar.

Binlerce ziyaretçi çeken bu festival özellikle havacılığa yaklaşmak isteyen insanları eğlenceli bir biçimde bir araya getiriyor.

Gün batınca mangallar yanıyor, yemekler yeniyor, biralar açılıyor, kahveler demleniyor ve derin anılar sohbetlere dönüşüyor.

Bizim için hayal etmesi bile gerçekten çok keyifli olan bu aktivite her yıl binlerce insanı bir arada topluyor.

Yep yeni pırıl-pırıl beyinler gökyüzünü hayal etmeye başlıyor. O beyinlerin içinden daha sonra astronotlar bile çıkıyor.

Böyle başlıyor bu işler.

Nerede?

Çim pistin üstünde..

Bilirsiniz bizde buna (hadi ittire-ittire) benzeteceğimiz bir Hezarfen vardı bir aralar.

Vardı diyorum çünkü bilenler bilir o zamanlar biraz daha amatörceydi oradaki havacılık.

Şimdiki gibi tamamen bir eğitim alanı değildi.

Rahmetli Murat Öztürk, ciddi çabalar verirdi. Hafta sonu organizasyonları filan düzenlerdi. Bizde gazetelerde haberlerini yapar, bu işe gönlü olanların Hezarfen’den haberdar olmalarını sağlardık.

Şimdilerde gerçekten görmeyi özlediğimiz çok şık görüntüler çıkardı ortaya.

Farkındaysanız bunlara veda edeli 10 yıldan fazla oldu.

Şimdi sadece Solo Türk ve Türk Yıldızları uçtuğu zaman kafaları gökyüzüne çeviriyoruz.

Eskişehir-Sivrihisar’da Ali İsmet Öztürk’ün başlattığı SHG Airshow açıkçası bu mantıkla başladı gibiydi, bana göre her yıl biraz daha profesyonelleşmeye başladı.

Şimdi soru şu; Bizim havacılık dünyasının enerjisi yerinde emeklileri ne yapar, ülkenin sahil şeridinde fotosentez yapmalarının dışında?

Ya da, kravat takıp şirketlerin her hangi bir bölümünde hafiften yönetici makamları peşinde koşmanın dışında.

Şöyle aralarında çok iyi anlaşan birkaç kişi yok mudur mesela?

Üç-beş kıysalar paraya, bir çim pist ve etrafını kapatsalar, Bodrum’da betona milyonları gömeceklerine ortalığı bir yeşillendirseler, o yeşil maviyle buluşsa, gençlerin hayalini, yaşlıların anılarını süsleseler, çocukları uçaklarla-havacılıkla kucaklaştırsalar, bu arada kendileri de yeniden doğsalar, nasıl olur?

Bence şahane olur.

Gelen tayyaresi de, ziyaretçisi de çok olur.

Diyeceksiniz ki “Türkiye’de bu işler zor”, hayır zor filan değil.

Yeter ki fikriniz önce bir firar etsin, inanın sonrası kolay.

Dedim ya bu işler böyle başlıyor. Pilotlar, astronotlar buralardan çıkıyor.

Ha bu arada, Teksas Ranger Airfield’ın şöyle öne çıkan bir özelliği daha var.

Her yıl yapılan bu festivali yaşatmak için sadece gönüllüğe dayalı bağış topluyorlar. Bu bağışlarda Ranger Airfield’ı ileriki kuşaklara taşırken sadece havacılık için kullanılıyor.

Tıpkı Türk Hava Kurumu’nun kurulduğu ilk yıllarda olduğu gibi..

Hepinize iyi uçuşlar olsun..



Yazarın Diğer Yazıları